Met betrekking tot het ruimen van zwerfdieren als voorbereiding voor EK 2012 in de Oekraïne.

Ter Aar, 18 oktober 2011

De afgelopen week heeft voor het Animal Foundation Platform volledig in het teken gestaan van de massale slachting onder zwerfdieren in Oekraïne. Na het verzenden van een persbericht is dit zeer goed opgepakt door een aantal lokale en grote mediapartijen. Nederland 1, RTL4, Sbs6, radio en dagbladen hebben aandacht besteed aan de weerzinwekkende situatie, en ook de politiek is inmiddels betrokken.

Sponsor van het Nederlands elftal ING Bank, is geïnformeerd, en heeft een statement afgegeven geen aandeel in de organisatie te hebben, en zegt daarmee gebrek aan invloed te hebben op de gekozen koers. Daarnaast is ook de KNVB betrokken, en ook zij hebben laten weten geen mogelijkheden te zien de situatie positief te beïnvloeden.

Uiteraard zal het platform doorgaan met het onder de aandacht brengen van deze walgelijke praktijken. 24 oktober staat een gesprek gepland met de PVV en daarnaast worden ook andere betrokken partijen aangehaakt.

De heer Platini, voorzitter van de UEFA, zal in kennis worden gesteld van alle lopende acties, en zijn betrokkenheid bij het evenement is groot. We hopen dat de UEFA de verantwoordelijkheid neemt voor de acties in Oekraïne, en de daden afkeurt. Er is bekend welke alternatieven geboden kunnen worden om op verantwoorde wijze om te gaan met het zwerfdierenprobleem.

8 juni 2011

Na onze reis van 2010 naar Asturias dachten wij dat we zo ongeveer de slechtste omstandigheden voor gedumpte dieren gezien hadden. Wat ons betreft kon het eigenlijk niet erger. Hoe mis konden wij het hebben !

De omstandigheden in Asturias zijn echter heilig vergeleken met wat wij hier aangetroffen hebben! Kon het niet erger? Helaas: Ja het kon nog veel erger!! Wat wij tijdens deze reis gezien hebben slaat werkelijk alles. Wij zijn erg geschrokken van de dingen die wij hier aantroffen en die hebben ons emotioneel erg van ons stuk gebracht. Nog niet eerder hebben wij ons zo aangeslagen en machteloos gevoeld. Geen nacht ging voorbij zonder heftige dromen; lees liever nachtmerries. Ontzettend lamgeslagen voelen we ons, maar dat zal ons er natuurlijk niet van weerhouden om te proberen iets aan deze wantoestanden te doen.

Protectora APADAC Callosa

Apadac herbergt ongeveer 100 honden op een veel te klein stukje terrein. De hondenverblijven zijn erg onlogisch opgezet omdat er maar via één ingang toegang is naar de andere verblijven. Niet alleen zijn de verblijven dus moeilijk bereikbaar; de honden moeten door elkaars kennels naar buiten. Dit betekent simpel dat ze er nooit uit komen.Ze hebben geen gelegenheid te rennen of om gewoon uitgelaten te worden. Voor dat laatste is trouwens ook geen tijd en daar zijn te weinig vrijwilligers voor. Als je al probeert een hond uit te laten dan is die zo door het dolle heen dat het bijna onmogelijk wordt hem in toom te houden.

De verzorging van de dieren en het schoonmaken van de verblijven, het voer en de medische verzorging komen allemaal neer op de schouders van een handjevol vrijwilligers. Er is een particulier opvangcentrum in de buurt die af en toe brokken ter beschikking stelt of een ernstig ziek dier opvangt als het kan tenminste, want ook zij hebben meer dieren dan zij eigenlijk aankunnen. Twee Engelse dames komen trouw elke maandag, woensdag en donderdag de Spaanse beheerster helpen. Zij nemen dan ook voer voor de dieren mee. Meer dan eens- zo horen wij van hen-komt het voor dat de dieren dagenlang geen brokken en water hebben gekregen en dan ligt er natuurlijk ook ontlasting van dagen om op te ruimen. En dat bij temperaturen waarbij veel honden de hele dag in de volle zon zitten: gelukkig kunnen we nu zeggen, want met de geringe middelen die wij hier hadden hebben we een aantal zeildoeken kunnen spannen om voor de meesten een schaduwplekje te creëren. Natuurlijk is dit maar voor tijdelijk want die zeildoeken hebben veel te lijden en gaan dus niet langer mee dan één seizoen.

In tegenstelling tot Astorias waar de dierenverblijven in ieder geval dagelijks schoon gespoten worden, ligt de situatie in Apadac helemaal anders. Hier moet alle ontlasting iedere dag weer met de hand opgeschept worden en van de hoeveelheden kunnen jullie je wel een voorstelling maken. Zeker als dat de dag van te voren is blijven liggen. Dat kan makkelijk variëren tussen 50 en 100 kg. Alles moet ook weer in emmers afgevoerd worden en tijdens deze onaangename ruikende klusjes werden wij steeds weer belaagd door duizenden vliegen. En als het nu altijd vaste ontlasting was....de dieren krijgen iedere keer ander voer omdat dat afhankelijk is van wat de vrijwilligers meenemen. En dat betekent veel, heel veel dunne ontlasting. Het leek even een opluchting om te horen, dat er regelmatig een hond geadopteerd wordt. Maar die opluchting verdween snel toen we in de gaten kregen dat er voor elke geadopteerde hond drie nieuwe gedumpt worden. Onder de gedumpte honden bevinden zich helaas veel zwangere en loopse teefjes. Julie kunnen de gevolgen hiervan begrijpen en ook alle extra medische kosten die dit met zich mee brengen.

De dagen dat wij er waren werden er dagelijks drie à vier honden gedumpt. Zodra wij een auto aan hoorden komen, keken wij elkaar maar veelbetekenend aan. Praktisch alle gedumpte honden zitten onder de vlooien en teken. De teken hangen als druiventrossen aan de oren. Bij een hondje, zo klein als een poes, troffen we b.v. meer dan 175 teken aan. Dit soort hondjes lijdt aan ernstige bloedarmoede en zijn er soms doodziek van.

30/05/2011

Noodsituatie in Katten - Poezenopvang Valencia

Ons bezoek aan de poezenopvang in Valencia heeft ons diep bedroefd gestemd. We weten allemaal hoe in het algemeen Spanjaarden met dieren omgaan; dat is absurd wreed. Nu maakten we eindelijk eens kennis met twee hele lieve Spaanse mensen met veel gevoelens voor de dieren dan wat het gezegde (het hart op de juiste plaats) zou betekenen.

Marga en José hebben hun hele leven , al hun krachten en vooral al hun bezittingen aan de poezen gewijd. Zij hebben alles opgeofferd en zijn nu werkelijk aan het eind van hun latijn.

Het lijkt bijna een onbegonnen zaak maar wij moeten deze mensen helpen om te voorkomen dat de vele poezen in hun refugio geen toekomst meer hebben. Als wij deze mensen niet helpen dan leidt dat tot een regelrechte catastrofe.

Marga en José worden keer op keer door pech achtervolgd.

Een paar jaar geleden werd eerst zij door "de" zo zeer gevreesde ziekte getroffen en verloor daardoor haar baan. Toen zij een beetje begon op te knappen kreeg José een ernstig ongeluk. Met vijf metalen platen tussen zijn wervels kon hij aanvankelijk toch nog lopen en auto rijden. Maar helaas verloor ook hij zijn baan ten gevolgen van zijn ongeluk. Inmiddels is de situatie van José zodanig verslechterd dat hij nauwelijks nog een paar stappen kan zetten en ook auto rijden is er niet meer bij.

Stel je eens voor: in zijn half afgebouwde huisje in een slecht bereikbaar buitengebied zitten plm. 75 katten en 13 honden. Ze zitten in een huisje opgesloten zonder frisse lucht omdat eind vorig jaar een aantal katten door de buren vergiftigd werden. Er was geen geld om naar de dierenarts te gaan en deze weigerde die gewoon te helpen.

Marga heeft een flatje in de stad waar zij aanvankelijk woonde maar wat nu "omgebouwd" is tot dierenhospitaal zoals zij het zelf noemt. Hier wonen plm 40 zieke poezen en kittens die absoluut niet bij andere poezen kunnen. Doordat zij beiden hun banen verloren , is de hypotheek tijdelijk niet afgelost. De bank heeft nu beslag gelegd op de flat en dat betekent, dat ze elk moment te horen kan krijgen dat de flat ontruimd moet worden. Waar de zieke dieren en inmiddels 10 gedumpte kittens naar toe moeten ? Wij weten het niet.

Het plaatsen van poezen i.t.t. het plaatsen van honden is ronduit onmogelijk in Spanje. Het merendeel zijn zwarte poezen die -geloof het of niet- in Spanje nog steeds gezien worden als onheilbrengers. Dat zegt genoeg over de inwoners van dit land.

Marga heeft geen rijbewijs en loopt iedere dag vele kilometers om de poezen in de flat te gaan verzorgen. Er zijn verschillende kittens, die nog met een pipetje om de zoveel uren gevoed moeten worden.

Tijdens ons bezoek zijn we met Marga en twee van haar zieke poezen naar een andere dierenarts gegaan voor bloedonderzoek. Terwijl we daar waren. Werd ze gebeld en even later werd haar een schoenendoos in de hand geduwd. Er zat een kitten in van twee weken oud......

Marga heeft geen rijbewijs. Ze was helemaal afhankelijk van José en ze heeft geen geld om een rijbewijs te halen. Ze moet vanuit de flat 's avonds weer vele kilometers terug lopen om de 75 poezen en José te verzorgen. Bedenk ook even, dat haar zieken-boeg/flat géén lift heeft en dat alle zakken kattenbrokjes en kattenbakkorrels naar buiten gesjouwd moeten worden en de vieze kattenbakkorrels moeten weer afgevoerd worden.....

Hoe deze lieve schat dit nog volhoudt is een raadsel, maar hoe lang ze dat nog kan is een verschrikkelijk beangstigende vraag.

Wij hopen van harte deze lieve mensen en hun dieren te kunnen helpen. Er moet met spoed een cattery gebouwd worden achter hun huis zodat de diertjes een fatsoenlijke eigen plek hebben, Hoe weten wij nog niet. Wat we wel weten is, dat we dringend mankracht en geld nodig hebben.

Daarom willen we jullie allemaal vragen om met ons mee te denken en met suggesties te komen, omdat we zelf ook één twee drie geen oplossing zien.We piekeren ons suf , wij moeten hier zonder meer van een groot drama spreken en wij voelen ons ontzettend machteloos. De arme dieren, die niet om deze ellende gevraagd hebben verkeren in een onmogelijke situatie.

Lieve mensen : denk a.u.b. met ons mee en steun ons om hier te helpen. Wij hebben handen, hulp en geld nodig!